Pendeta Za’ba merupakan tokoh bahasa, penterjemah, guru dan penulis yang terlalu banyak menabur bakti kepada anak bangsa melalui kerja-kerja penulisan, pendidikan serta aktiviti persatuan yang dijalankan. Beliau dilahirkan di Negeri Sembilan pada tahun 1895. Memandangkan sumbangannya terhadap bahasa dan persuratan, pada tahun 1956, beliau telah dianugerahkan oleh Kongres Bahasa dan Persuratan Melayu Ketiga gelaran Pendeta Bahasa yang bermaksud ilmuan bahasa yang ulung.Pada tahun 1973, beliau mendapat anugerah Ijazah Doktor Persuratan Kehormat daripada Universiti Kebangsaan Malaysia. Beliau telah meninggal dunia pada 23 Oktober 1973 ketika berusia 78 tahun.
Sumbangan beliau terhadap perkembangan bahasa Melayu memang tidak boleh dipertikaikan lagi. Keinginannya untuk menghasilkan sebuah buku nahu Melayu telah muncul sejak beliau berusia 12 tahun lagi. Oleh itu, sejak tahun 1918, iaitu ketika beliau bertugas sebagai guru Bahasa Melayu di Malay College Kuala Kangsar beliau telah mula mengumpul senarai perkataan bahasa Melayu. Pada 1924 pula, beliau telah menjemput beberapa orang Melayu daripada kalangan pegawai kerajaan yang berpendidikan Inggeris datang ke Kuala Lumpur. Jemputan itu bertujuan untuk menubuhkan ' pan-Malayan Malay Literary Society' yang bermatlamat untuk menyatukan sistem ejaan Melayu serta memperkembangkan kesusasteraan Melayu.
Ketokohan Za'ba bukan sahaja menyerlah dalam bidang bahasa dan sastera malah dalam bidang politik dan agama. Beliau yang bersifat radikal bukan sahaja berani mengutarakan idea-idea baharu dalam masyarakat Melayu malah dengan berani telah menulis tentang kelemahan masyarakat Melayu dan cara memperbaiki kelemahan tersebut. Antara karyanya yang termasyur ialah ''Pelita Bahasa Melayu Penggal I-III, Ilmu Mengarang Melayu, Asuhan Budi Menerusi Islam dan sebagainya. Beliau juga telah menterjemah karya Mark Twain, The Prince and The Pauper (Anak Raja dengan Anak Papa) dan karya Shakespeare, Cerita-cerita Suka Shakespeare. Selain itu, beliau juga turut menghasilkan beratus-ratus makalah dalam majalah dan akhbar tempatan.
Za'ba amat menitikberatkan kefahaman terhadap kedua-dua aspek kehidupan iaitu di dunia dan akhirat. Keadaan ini dapat dilihat berdasarkan kepelbagaian karya yang dihasilkan olehnya. Kehilangan beliau merupakan satu kehilangan besar dalam dunia persuratan Melayu.
Sumbangan beliau terhadap perkembangan bahasa Melayu memang tidak boleh dipertikaikan lagi. Keinginannya untuk menghasilkan sebuah buku nahu Melayu telah muncul sejak beliau berusia 12 tahun lagi. Oleh itu, sejak tahun 1918, iaitu ketika beliau bertugas sebagai guru Bahasa Melayu di Malay College Kuala Kangsar beliau telah mula mengumpul senarai perkataan bahasa Melayu. Pada 1924 pula, beliau telah menjemput beberapa orang Melayu daripada kalangan pegawai kerajaan yang berpendidikan Inggeris datang ke Kuala Lumpur. Jemputan itu bertujuan untuk menubuhkan ' pan-Malayan Malay Literary Society' yang bermatlamat untuk menyatukan sistem ejaan Melayu serta memperkembangkan kesusasteraan Melayu.
Ketokohan Za'ba bukan sahaja menyerlah dalam bidang bahasa dan sastera malah dalam bidang politik dan agama. Beliau yang bersifat radikal bukan sahaja berani mengutarakan idea-idea baharu dalam masyarakat Melayu malah dengan berani telah menulis tentang kelemahan masyarakat Melayu dan cara memperbaiki kelemahan tersebut. Antara karyanya yang termasyur ialah ''Pelita Bahasa Melayu Penggal I-III, Ilmu Mengarang Melayu, Asuhan Budi Menerusi Islam dan sebagainya. Beliau juga telah menterjemah karya Mark Twain, The Prince and The Pauper (Anak Raja dengan Anak Papa) dan karya Shakespeare, Cerita-cerita Suka Shakespeare. Selain itu, beliau juga turut menghasilkan beratus-ratus makalah dalam majalah dan akhbar tempatan.
Za'ba amat menitikberatkan kefahaman terhadap kedua-dua aspek kehidupan iaitu di dunia dan akhirat. Keadaan ini dapat dilihat berdasarkan kepelbagaian karya yang dihasilkan olehnya. Kehilangan beliau merupakan satu kehilangan besar dalam dunia persuratan Melayu.
No comments:
Post a Comment